اگر قائم‌، بپاخیزد، آسمان‌ ـ چنانکه‌ باید ـ باران‌ بارد و زمین‌ گیاه‌ رویاند. کینه‌ها از سینه‌ها بیرون‌ رود. حیوانات‌ نیز با هم‌ سازگاری‌ کنند. در آن‌ روزگار، زن‌، با همة‌ زیب‌ و زیور خویش‌، از عراق‌ در آید و تا شام‌ برود، نه‌ جایی‌ زمینی‌ بی‌ سبزه‌ بیند و نه‌ درنده‌ای‌ او را نگران‌ سازد